Forum o koniach rasy huculskiej

[kejti]

Ród Pietrosu

1. Pierwszy ogier z rodu Pietrosu w Polsce i jego przodkowie

Pierwszym ogierem z rodu Pietrosu w Polsce był Pietrosu VI-111 Khc 145 (Pietrosu VI – 151 Ousor II-5), gniady bez odmian, urodzony w 1974 roku w stadninie koni w Łuczynie, importowany z Rumunii w 1978 roku. Był ogierem o wymiarach 142 – 168 – 19,0 cm. W Polsce zbonitowano go na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 3,10% (inbredowany na Gorala III). Jego matka 151 Ousor II-5 (Ousor II – 62 Prislop I-8) urodziła się w stadninie koni w Łuczynie, była gniadą klaczą. Wywodziła się z rodziny rumuńskiej klaczy 4 Chitca. Jak podał Jackowski [2006a], Pietrosu VI-111 miał nietypowy kształt głowy, małe oczy, nieklasyczną sylwetkę z krótkim tułowiem. Miał także wadliwe przednie kończyny, o lekko francuskiej postawie i butelkowate nadpęcie. Wady nóg i charakterystyczny kształt głowy przekazywał potomstwu. Był bardzo silnym i wytrzymałym ogierem. Pozostawił po sobie zdrowe, świetnie sprawdzające się w zaprzęgu konie, nadające się również do pracy pod siodłem. Pietrosu VI-111 krył w latach 1979 – 1980 w SK Siary i w latach 1981 – 1985 w Chabówce (woj. nowosądeckie). Padł w 1985 roku. Dał 12 czystorasowych źrebiąt (8 ogierów i 4 klacze). 5 jego synów i 2 córki otrzymało licencję.
Ojciec Pietrosu VI-111 – Pietrosu VI (Pietrosu III – 231 Goral V-3) urodził się w 1959 roku w stadninie koni w Łuczynie w Rumunii. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,00% (inbredowany na Gorala III, Gorala II i 3 Tatarcę). Był użytkowany w macierzystej stadninie w latach 1965 – 1975. Jego matka 231 Goral V-3 (Goral V – 170 Ousor-3) urodziła się w 1946 roku w stadninie koni w Łuczynie. Wywodziła się z rodziny rumuńskiej klaczy 16 Aglaia.
Dziadek Pietrosu VI-111 – Pietrosu III (Pietrosu II – 213 Goral III-1) urodził się w 1950 roku w stadninie koni w Łuczynie w Rumunii. Jego współczynnik inbredu wynosił 3,49% (inbredowany na 3 Tatarcę). Był użytkowany w macierzystej stadninie w latach 1954 – 1958. Jego matka 213 Goral V-3 (Goral III – 116 Goral II-10) urodziła się w stadninie koni w Łuczynie. Wywodziła się z rodziny rumuńskiej klaczy 2 Lucina.
Pradziadek Pietrosu VI-111 – Pietrosu II (Pietrosu – 90 Hroby III-3) urodził się w 1937 roku w stadninie koni w Łuczynie w Rumunii. Nie był zinbredowany. Użytkowany w macierzystej stadninie w latach 1947 – 1956. Jego matka 90 Hroby III-3 (Hroby III – 3 Tatarca) urodziła się w 1928 roku w stadninie koni w Łuczynie, jej wymiary wynosiły 151 – 184 – 18,3 cm miary taśmowej. Jej matka była założycielką linii żeńskiej.
Prapradziadkiem Pietrosu VI-111 był założyciel rodu Pietrosu. Był to ogier nieznanego pochodzenia, urodzony w 1930 roku na Bukowinie w okolicach Oberhei, kary, o wymiarach 146 – 164 – 19 cm miary taśmowej. Hackl [1938] zapisywał jego imię jako Pietros, natomiast we wszystkich późniejszych publikacjach było już pisane z literą „u” na końcu. Według Hackla mógł być spokrewniony z ogierem Ousor w tym samym czasie zakupionym do stadniny w Łuczynie (jak pisał Hackl, po wielotygodniowej podróży saniami przez góry od miejscowości do miejscowości kierownik stadniny hucułów w Łuczynie dr Ch. Wendling znalazł dwa chłopskie ogiery, które wydawały się odpowiednie i zakupił je dla Łuczyny). Według Hackla Pietrosu był bardzo zbliżony do typu hucuła bystrzeckiego, szczególnie budową głowy, odpowiednią szyją, dobrze związanym grzbietem, wspaniałymi lędźwiami i długim zadem. Hackl podał taką informację, ale nie sprecyzował, jak Pietrosu mógł reprezentować typ huculski, skoro, jak Hackl pisał wcześniej, był szeklerem, a nie hucułem. Być może szeklery były już wtedy tak silnie przekrzyżowane z hucułami, że nie różniły się od nich wyglądem. Da się taki wniosek wysnuć ze słów Hackla. Pietrosu miał bardzo dobrą głębokość żeber, niedostateczną przednią szerokość i różnicę pomiędzy obwodem klatki piersiowej a wysokością w kłębie, a za to dostateczną szerokość zadu. Brakowało mu postawności. Miał bardzo ładne nadpęcia, małe kopyta, lekko zasiebną postawę, odrobinę zbyt ciasno ustawione stawy skokowe. W 1936 roku z powodu silnej dychawicy został wybrakowany. Koń ten zasługiwał, według Hackla, na obsługiwanie klaczy w Łuczynie tak długo, aż nie pojawiłby się inny ogier porównywalny z nim lub lepszy, a także póki jego potomstwo nie orzekłoby o jego właściwościach oraz czy jego dychawica byłaby dziedziczna. Hackl zauważył, że nikt nie mógł mieć przecież pojęcia o tym, co Pietrosu musiał przeżyć jako źrebię. Podobno został przedwcześnie użyty do ciężkiej pracy. Według Hackla pośród dwóch roczników jego potomstwa w 1936 roku było kilka dobrze zapowiadających się roczniaków i odsadków. Ogier ten, mimo krótkiego okresu użytkowania, założył istniejący do dziś ród męski.

2. Pierwsze pokolenie potomne

Margiel Khc 142 (od Gama), gniady bez odmian, urodzony w 27 listopada 1979 roku w SK Siary, o wymiarach 138 – 182 – 18,5 cm, zbonitowany na 77 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 2,37% (inbredowany na Hrobego V). Jego matka Gama Khc 167 (Hroby V-22 – Uncja) urodziła się w 1974 roku w SK Siary, była myszatą klaczą z kwiatkiem, o wymiarach 138 – 180 – 17,5 cm, zbonitowaną na 82 punkty. Wywodziła się z rodziny Agatki. Jak pisali Barzyk i in. [1991], Margiel odznaczał się bardzo krępą budową i doskonałymi kopytami. Pobudliwy, o bardzo dobrze rozwiniętym instynkcie stadnym. Mimo żywego temperamentu dobrze wykorzystywał paszę. Zadowalająco pracował zarówno pod siodłem jak i w zaprzęgu. Wykazywał predyspozycje do skoków. Dawał potomstwo w typie wierzchowym, zbudowane prawidłowo, lecz nie wybitnie. W pierwszym programie hodowli koni huculskich w Polsce umieszczony jako jeden z siedmiu przedstawicieli rodów użytkowanych w ówczesnym czasie w hodowli. Krył w 1983 roku w PSO Klikowa i w latach 1984 – 1992 w SK Siary. W 1992 roku sprzedany za granicę. Dał 47 czystorasowych źrebiąt (29 ogierów i 18 klaczy). 3 jego synów i 15 córej otrzymało licencję.
Mahoń Khc 141 (od Dziewanna), ciemnogniady bez odmian, urodzony 14 grudnia 1979 roku w SK Siary, ogier o wymiarach 144 – 176 – 19 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 1,80% (inbredowany na Hrobego V). Jego matka Dziewanna Khc 155 (Hroby V-22 – Wiosenka) urodziła się w 1971 roku w SK Siary, była gniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 138 – 168 – 17,5 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodziny Połoniny. W 1985 roku zdobyła złoty medal na Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Warszawie. Matka sławnego ogiera Jaśmin (po Cukor-Gurgul-5). Mahoń krył w latach 1982 – 1984 w Odrowążu (woj. nowosądeckie). Nie zostawił zarejestrowanego potomstwa.
Mazut Khc 144 (od Drumla), gniady bez odmian, urodzony 17 grudnia 1979 roku w SK Siary, ogier o wymiarach 136 – 171 – 18 cm, zbonitowany na 77 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 1,62% (inbredowany na Hrobego V). Jego matka Drumla Khc 154 (Hroby V-22 – Kurkuma) urodziła się w 1971 roku w SK Siary, była gniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 138 – 165 – 17,5 cm, zbonitowaną na 81 punktów. Wywodziła się z rodziny Wrony. Mazut krył w latach 1982 – 1989 w Niedźwiedziu (woj. nowosądeckie). Nie zostawił zarejestrowanego potomstwa.
Nawój Khc 149 (od Dziewanna), ciemnogniady z prawą tylną pęciną i lewą tylną piętką białą, urodzony 18 grudnia 1980 roku w SK Siary, ogier o wymiarach 136 – 170 – 18,5 cm, zbonitowany na 78 punktów. Pełny brat Mahonia. Krył w 1984 roku w PSO Klikowa, w latach 1985 – 1987 w SK Pruchna i w latach 1988 – 1993 w Kobierzynie (woj. tarnowskie). Wyeliminowany z Państwowego Stada Oogierów w 1993 roku. Dał jedno czystorasowe źrebię – licencjonowanego syna. O innym jego potomstwie nic nie wiadomo.
Neuryt Khc 152 (od Gazela), gniady bez odmian, urodzony 18 grudnia 1980 roku w SK Siary, ogier o wymiarach 135 – 170 – 18 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 1,67% (inbredowany na Hrobego V). Jego matka Gazela Khc 168 (Hroby V-22 – Niezabudka) urodziła się w 1974 roku w SK Siary, była gniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 136 – 175 – 17,5 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodziny Góralki Nowosądeckiej. Neuryt krył w latach 1984 – 1987 w Prądniku Korzkiewskim (woj. krakowskie). Został wyeliminowany z hodowli w 1988 roku. Dał 6 czystorasowych źrebięt (ogiera i 5 klaczy). Wszystkie jego córki otrzymały licencję.
Matki wszystkich 5 wymienionych powyżej ogierów wywodziły się z rodu Hrobego. W linii żeńskiej 2 pochodziły z rodzin Połoniny, po jednej – z rodziny Agatki, Góralki Nowosądeckiej i Wrony.

3. Drugie pokolenie potomne

Seraj Khc 172 (Margiel – Jagódka), gniadosrokaty, urodzony 14 kwietnia 1985 roku w SK Siary, ogier o wymiarach 147 – 195 – 20 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,05% (inbredowany na Cukora-Gurgula-5 i Larynkę). Jego matka Jagódka Khc 177 (Zefir – Zagadka) urodziła się w 1977 roku w SK Siary, była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 137 – 176 – 18 cm, zbonitowaną na 83 punkty, nagrodzoną w 1986 roku złotym medalem na II Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Warszawie. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Wydry. Seraj krył w latach 1988 – 1990 w Książu (woj. wałbrzyskie), w latach 1991 – 1992 w Wojnicach (woj. wrocławskie), w latach 1993 – 1995 w Gliniku (woj. gorzowskie), w latach 1996 – 2000 w Tucznie (w. lubelskie). Padł w 2000 roku. Dał 3 czystorasowe źrebieta (1 ogiera i 2 klacze). Jedna jego córka otrzymała licencję. Krył głównie klacze innych ras. 1 jego syn i 1 córka otrzymali licencję jako kuce.
Nieszczun Khc 183 (Margiel – Nowalijka), gniady bez odmian, urodzony 10 stycznia 1987 roku w SK Siary, ogier o wymiarach 140 – 178 – 19,5 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 3,07% (inbredowany na Cukora-Gurgula-5). Jego matka Nowalijka Khc 203 (Afekt – Topola) urodziła się w 1981 roku w SK Siary, była jasnogniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 139 – 188 – 17,5 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Polana i rodziny Nakonecznej. Nieszczun krył w latach 1993 – 1995 w Gałkowie (woj. suwalskie), ale przez większość tego czasu przebywał w klubach jeździeckich w w Warszawie. Wyeliminowany z hodowli w 1995 roku. Energiczny, chętny do ruchu, łagodny i opanowany, był w stanie pracować razem z klaczami nawet pod niezbyt zaawansowanymi jeźdźcami. Dał 3 czystorasowe źrebięta (2 ogiery i 1 klacz). 1 jego syn i 1 córka otrzymały licencję.
Paw Khc 159 (Margiel – Kłosówka), ciemnogniady bez odmian, urodzony 12 stycznia 1987 roku w SK Siary, ogier o wymiarach 141 – 177 – 19,5 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 3,61% (inbredowany na Cukora-Gurgula-5). Jego matka Kłosówka Khc 182 (Afekt – Zięba) urodziła się w 1978 roku w SK Siary, była ciemnomyszatą klaczą bez odmian, o wymiarach 137 – 173 – 18 cm, zbonitowaną na 81 punktów. Wywodziła się z rodu Polana i rodziny Połoniny. Paw krył w 1990 roku w Markowej (w. rzeszowskie), w 1991 roku w Sielcu (w. rzeszowskie), w latach 1992 – 1996 ponownie w Markowej, w 1997 roku w SO Klikowa i Woli Radłowskiej (w. tarnowskie), w latach 1998 – 2002 w Wołosaten (w. krośnieńskie), w latach 2003 – 2009 w Brennej (w. śląskie), w 2010 roku w Dynowie (w. podkarpackie) i w 2011 roku w Białce (w. lubelskie). Padł 31 stycznia 2013 roku. Dał 124 czystorasowe źrebięta (62 ogiery i 62 klacze). 2 jego synów i 46 córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Piaf Khc 186 (Margiel – P-Rabka), ciemnogniady bez odmian, urodzony 13 maja 1988 roku w SK Siary, ogier o wymiarach 139 – 182 – 19 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 5,27% (inbredowany na Hrobego V-22 i Cukora-Gurgula-5). Jego matka P-Rabka Khc 225 (Luzak – Konsola) urodziła się w 1984 roku w SK Siary, była gniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 143 – 182 – 18 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Polana i rodziny Połoniny. Piaf wykazywał duże zdolności wierzchowe i skokowe. Na jesiennej aukcji w Chyszowie w 1990 roku został uhonorowany brązowym medalem za pokrój i doskonały ruch. Został też odznaczony złotym medalem na Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Warszawie w 1993 i 1994 roku, oraz złotym medalem na Krajowej Wystawie Koni Małych w Gnieźnie w 1993 roku. W 1996 roku zajął pierwsze miejsce i został odznaczony brązowym medalem na Krajowej Wystawie Koni Małych w Sielinku. Na pokazach zorganizowanych w czasie wystawy dosiadany przez prezesa SKH Gładyszów Włodzimierza Kario zdobył 2 miejsce w konkursie potęgi skoku, pokonując wysokość 130 cm, w tym też roku zajął drugie miejsce podczas oceny płytowej na II Dniach Huculskich. W 1998 roku zdobył tytuł czempiona hodowlanego IV Dni Huculskich. W 2002 roku dosiadane przez Sławomira Kozyrę zajął ex aequo 3 i 4 miejsce w próbie kondycyjnej (rajd) i zajął 2 miejsce w czempionacie użytkowym podczas VIII Dni Huculskich. Krył w latach 1991 – 1993 w SK Siary, a gdy stadnina została przeniesiona do Gładyszowa kontynuował w niej karierę w latach 1994 – 2012. Zgładzony 30 marca 2012 roku. Dał 217 czystorasowych źrebiąt (110 ogierów i 107 klaczy), zajmując 2 miejsce pod względem liczby potomstwa, wśród ogierów huculskich użytkowanych w Polsce w rozrodzie. 18 jego synów i 72 córki otrzymało licencję. Krył też kkacze innych ras. 4 jego córki otrzymały licencję jako kuce, a 1 jako polski kuc wierzchowy.
Nejk (Nawój – Harmonia), gniadosrokaty, urodzony 30 kwietnia 1994 roku. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,34% (inbredowany na Dziewanne). Jego matka Harmonia Khc 416 (Szafir – Hreczka) urodziła się w 1990 roku w ZR Iglopool w Michniowcu (woj. rzeszowskie), była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 136 – 175 – 18 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Połoniny. Najk nie został uwzględniony w wydanej drukiem księdze stadnej. O jego karierze hodowlanej nic nie wiadomo. Nie zostawił zarejestrowanego potomstwa.
Matki 3 wymienionych powyżej ogierów wywodziły się z rodu Polana, a 2 – Gurgula. W linii żeńskiej 3 pochodziły z rodzin Połoniny, po jednej – z rodziny Nakonecznej i Wydry.

4. Trzecie pokolenie potomne – wnukowie Margiela

Promyk (Nieszczun – Płocha), kasztanowaty, urodzony 10 grudnia 1995 roku. Jego współczynnik inbredu wynosił 18,37% (inbredowany na Margiela i Afekta). Jego matka Płocha Khc 633 (Margiel – Obroża) urodziła się w 1987 roku w SK Siary, była gniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 137 – 180 – 17 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Pietrosu i rodziny Połoniny. Promyk nie został uwzględniony w wydanej drukiem księdze stadnej. O jego karierze hodowlanej nic nie wiadomo. Nie zostawił zarejestrowanego potomstwa.
Szajbus (Paw – Sara), kary, urodzony 18 lutego 2005 roku u Piotra Iskrzyckiego w Brennej (w. śląskie), ogier o wymiarach 138 – 161 – 19 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,09% (inbredowany na Cukora-Gurgula-5 i Hrobego V-22). Jego matka Sara Khc 693 (Jaśmin – Smereka) urodziła się w 1992 roku u Romana Iskrzyckiego w Brennej, była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 134 – 162 – 17,5 cm, zbonitowaną na 74 punkty. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Sroczki. Szajbus krył w latach 2008 – 2009 w Brennej (w. śląskie) i w 2010 roku Gruszczynie (w. wielkopolskie). Później wykastrowany. W 2012 roku dosiadany przez Jagodę Bojarczuk uzyskał tytuł mistrza śląska kucy i małych koni w skokach. Padł 22 marca 2017 roku. Dał 21 czystorasowych źrebiąt (14 ogierów i 7 klaczy). 2 jego córki otrzymały licencję.
Jesion (Paw – Jodełka), skarogniady, urodzony 10 marzec 2011 roku u Stanisława Gajewskiego w Pleckiej Dąbrowie (w. łódzkie), ogier o wymiarach 140 – 165 – 18,5 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 5,93% (inbredowany na Hrobego V-22 i Cukora-Gurgula-5). Jego matka Jodełka Khc 264 (Elf – Gazela) urodziła się w 1988 roku w SK Siary, była ciemnomyszatą klaczą bez odmian, o wymiarach 135 – 172 – 17,5 cm, zbonitowaną na 79 punkty. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Góralki Nowosądeckiej. W 2013 roku Jesion zajął 3 miejsce wśród ogierów huculskich podczas wystawy hodowlanej w Siedlcu Trzebnicy. W 2014 roku zajął 3 miejsce i zdobył tytuł vice czempiona w ocenie ogierów dwu- i trzyletnich podczas XIV Ogólnopolskiego Młodzieżowego Czempionatu Koni Rasy Huculskiej w Klikowej. W 2015 roku zajął 3 miejsce w ścieżce do próby podczas eliminacji w Sielcu, 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Boguszynku, dosiadany przez Katarzynę Hetman-Matyjasik zajął 2 miejsce w ścieżce eliminacyjnej i ex aequo 2 i 3 miejsce w całych eliminacjach w Warszawie na Białołęce, zajął 3 miejsce w ścieżce eliminacyjnej w Hawłowicach i 1 miejsce w ścieżce eliminacyjnej w Rudawce Rymanowskiej. Krył w 2016 roku w Motyczu (w. lubelskie) i w latach 2017 – 2023 w Psarach Koloni (w. świętokrzyskie) i w 2024 roku Wymysłowie (w. świętokrzyskie). Dał 26 czystorasowych źrebiąt (12 ogierów i 14 klaczy). 1 jego córka otrzymała licencję.
Grot (Paw – Gama), skarogniady, urodzony 22 czerwca 2011 roku u Leszka Majki w Żurawiczkach (w. podkarpackie), ogier o wymiarach 143 – 182 – 19 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,67% (inbredowany na Hrobego V-22). Peckiel [2015] opisała go jako mocnego i kościstego, typowego i męskiego ogiera o żywy temperamencie. Jego matka Gama (Safian – Gracja) urodziła się w 2003 roku u Teodora Kosiarskiego, była ciemnogniadą klaczą, o wymiarach 132 – 165 – 18 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Aglai. Grot krył w 2015 roku w Małkowicach (w. podkarpackie), w latach 2016 – 2017 w Sajówce (w. lubelskie) i w latach 2019 – 2024 w Kuńkowcach (w. podkarpackie). Dał 72 czystorasowe źrebięta (23 ogiery i 49 klaczy). 4 jego synów i 25 córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Baca Khc 191 (Piaf – Betania), skarogniady, urodzony 7 stycznia 1993 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 140 – 175 – 19 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,95% (inbredowany na Dziewannę i Hrobego V-22). Jego matka Betania Khc 245 (Rewir – Sójka) urodziła się w 1989 roku w SK Siary, była karą klaczą bez odmian, o wymiarach 135 – 170 – 18 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Bajkałki. Krył w 1997 roku w SO Klikowa, w latach 1998 – 2001 w SKH Gładyszów, w 2002 roku w SO Klikowa, Iwkowej (w. małopolskie) i Zabierzowie (w. małopolskie), w 2003 roku w Zabierzowie (w. małopolskie), w latach 2006 – 2008 w Instytucie Zootechniki w Brzeziu, w latach 2009 – 2010 w Malawie (w. podkarpackie) i w latach 2011 – 2017 w Bobowej (woj. małopolskie). W 1996 roku w parze z ogierem Len (Luzak – Murawa) powożony przez Sebastiana Biedronia zajął 2 miejsce w konkursie zręczności powożenia podczas Regionalnej Wystawy Zwierząt Hodowlanych w Klikowej. W 1997 roku zdobył tytuł czempiona hodowlanego III Dni Huculskich. W 1998 roku został odznaczony złotym medalem na Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Warszawie. Ze względu na pomyłkę, do której doszło w SO Klikowa, Baca został wysłany do Gładyszowa z dokumentami ogiera Len (Luzak – Murawa) i przez cały okres użytkowania był tam uważany za Lna, przez co krył nieraz klacze blisko z sobą spokrewnione. Również tytuły uzyskał jako Len. Dał 168 czystorasowych źrebiąt (88 ogierów i 80 klaczy). 12 jego synów i 46 córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Piołun Khc 260 (Piaf – Perunka), kary, urodzony 12 lutego 1994 roku w stajni Katedry Hodowli Koni Akademi Rolniczej w Krakowie, ogier o wymiarach 136 – 174 – 19 cm, zbonitowany na 81 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,83% (inbredowany na Dziewannę i Hrobego V-22). Jego matka Perunka Khc 615 (Lubas – Płoska) urodziła się w 1990 roku w SK Siary, była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 135 – 177 – 18 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Poloniny. Krył w latach 1997 – 2002 w Chabówce (w. małopolskie) i w latach 2003 – 2013 w Jakubowicach (w. małopolskie). Dał 66 czystorasowych źrebiąt (38 ogierów i 28 klaczy). 2 jego synów i 22 córki otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras. Jedna jego córka otrzymała licencję jako koń mały.
Wicher Khc 307 (Piaf – Werwa), gniadosrokaty, urodzony 13 maja 1994 roku u Dominika Jastrzębskiego w Czarnej Dolnej (w. krośnieńskie), ogier o wymiarach 136 – 177 – 17,5 cm, zbonitowany na 82 punkty. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,16% (inbredowany na Hrobego V-22). Jego matka Werwa Khc 324 (Rewir – Jagódka) urodziła się w 1990 roku w SK Siary, była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 136 – 174 – 18 cm, zbonitowaną na 81 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Wydry. Krył w latach 1997 – 2003 w Czarnej Dolnej (w. podkarpackie) i w latach 2006 – 2016 w Warzynie (w. kujawsko-pomorskie). Dał 26 czystorasowych źrebiąt (14 ogierów i 12 klaczy). 1 jego syn i 4 córki otrzymały licencję. Krył też klacze innych ras.
Lansjer Khc 221 (Piaf – Salamandra), gniadosrokaty, urodzony 20 marca 1997 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 142 – 176 – 18 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 9,23% (inbredowany na Dziewannę i Hrobego V-22). Jego matka Salamandra Khc 234 (Jaśmin – Donica) urodziła się w 1985 roku w SK Siary, była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 138 – 175 – 17 cm, zbonitowaną na 82 punkty. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Laliszki. W 2004 roku zdobył tytuł czempiona na Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Poznaniu, zdobył też tytuł czempiona hodowlanego i dosiadany przez Piotra Miśkiewicza zajął 2 miejsce podczas eliminacji w Rudawce Rymanowskiej. Lansjer krył w latach 2000 – 2003 w Galasowicach (w. śląskie), w 2001 roku także w Krakowie, w latach 2006 – 2010 w SO Klikowa, w latach 2011 – 2012 w Malawie (w. podkarpackie), w latach 2013 – 2017 w SKH Gładyszów. Padł 27 października 2017 roku. Dał 109 czystorasowych źrebiąt (47 ogierów i 62 klacze). 3 jego synów i 36 córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Lawirant Khc 223 (Piaf – Lemona), gniady, urodzony 5 maja 1997 roku w Krajowym Ośrodku Rehabilitacji Dąbek (w. mazowieckie), ogier o wymiarach 136 – 170 – 17 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,86% (inbredowany na Dziewannę i Hrobego V-22). Jego matka Lemona Khc 468 (Rewir – Salamandra) urodziła się w 1991 roku w SK Siary, była ciemnomyszatą klaczą, o wymiarach 136 – 168 – 17,5 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Laliszki. Lawirant krył w latach 2002 – 2003 w Bysławku (w. kujawsako-pomorskie), w latach 2006 – 2007 w Klubie Wiejskim “Wilczeniec” w Łomiankach (w. mazowieckie), w 2008 roku w Pszczółkach (w. pomorskie), w latach 2009 – 2013 w miejscowości Kosobudy Wybudowanie (w. pomorskie), w latach 2014 – 2019 w Rogawce (w. podlaskie) i w 2020 roku w Choroszczu (w. podlaskie). Padł 31 grudnia 2020 roku. Dał 67 czystorasowych źrebięta (25 ogierów i 42 klacze). 22 jego córki otrzymały licencję. Krył też klacze innych ras.
Jadeit (Piaf – Jodełka), kary z gwiazdką, urodzony 18 maja 1997 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 137 – 171 – 20 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 9,11% (inbredowany na Elfa i Hrobego V-22). Jego matka Jodełka Khc 264 (Elf – Gazela) urodziła się w 1988 roku w SK Siary, była ciemnomyszatą klaczą bez odmiana, o wymiarach 135 – 172 – 17,5 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Góralki Nowosądeckiej. Sprzedany do Austrii, gdzie krył pod imieniem Pietrosu Jadeit. W Polsce nie dał potomstwa.
Funek Khc 207 (Piaf – Fajka), gniady, urodzony 8 lutego 1998 roku u Adama Ogrzałka w Brzeznej (w. małopolskie), ogier o wymiarach 137 – 162 – 18 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,77% (inbredowany na Dziewannę i Hrobego V-22). Jego matka Fajka Khc 374 (Rewir – Fryga) urodziła się w 1994 roku w SKH Gładyszów, była jasnogniadosrokatą klaczą, o wymiarach 128 – 156 – 16 cm, zbonitowaną na 74 punkty. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Wrony. Krył w latach 2002 – 2003 w Sufczynie (w. małopolskie) i w latach 2008 – 2017 w Porąbce Uszewskiej (w. małopolskie). Dał 10 czystorasowych źrebiąt (8 ogierów i 2 klacze). Jedna jego córka otrzymała licencję. Krył też klacze innych ras. Padł 12 maja 2017 roku.
Szwed Khc 296 (Piaf – Sawa), skarogniady, urodzony 3 maja 1998 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 140 – 174 – 19 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 9,08% (inbredowany na Luzaka). Jego matka Sawa Khc 697 (Neszor – Prymulka) urodziła się w 1993 roku w SKH Gładyszów, była karą klaczą bez odmian, o wymiarach 135 – 172 – 18 cm, zbonitowaną na 77 punktów. Wywodziła się z rodu Ousora i rodziny Sroczki. Szwed krył w latach 2001 – 2003 w Kozach (w. śląskie). Dał 17 czystorasowych źrebiąt (10 ogierów i 7 klaczy). 5 jego synów i 6 córek otrzymało licencję.
Pasaż (Piaf – Pianka), ciemnogniady, urodzony 10 maja 1998 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 142 – 188 – 20 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 12,27% (inbredowany na Luzaka i Hrobego V-22). Jego matka Pianka Khc 295 (Luzak – Pożoga) urodziła się w 1987 roku w SK Siary, była myszatosrokatą klaczą, o wymiarach 135 – 173 – 18 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodu Polana i rodziny Połoniny. Pasaż krył w latach 2006 – 2016 w miejscowości Staniątki (w. małopolskie). Padł 5 września 2022 roku. Dał 39 czystorasowych źrebiąt (20 ogierów i 19 klaczy). 7 jego córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Saracen Khc 281 (Piaf – Sawa), gniady bez odmian, urodzony 18 kwietnia 1999 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 144 – 179 – 19,5 cm, zbonitowany na 78 punktów. Pełny brat Szweda. W 2003 roku zajął 2 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Rudawce Rymanowskiej. W 2005 roku zdobył tytuł vice czempiona w czasie eliminacji w Rudawce Rymanowskiej. Krył w latach 2013 – 2024 w Polanie (w. podkarpackie) jako ogier tabunowy, utrzymywany systemem ekstensywnym, cały rok pod gołym niebem. Według Gibały [2025] świetnie się w tej roli spisywał – bez problemu zaźrebiał klacze co roku, mając praktycznie 100% skuteczności. Opiekując się stadem klaczy, był niebywale odważny, szczególnie w okresie porodów. Jego właściciel Stanisław Myśliński wpominał wiele szalonych szarży rozjuszonego ogiera atakującego drapieżniki, których był świadkiem. Saracen zawsze miał też kontrolę nad stadem podczas przepędów na nowe pastwiska. Dał 178 czystorasowe źrebięta (87 ogierów i 91 klaczy). 43 jego córki otrzymały licencję. Krył też klacze innych ras. Według Gibały [2025] spełniał się również fantastycznie jako koń użytkowy. Miał zrównoważony temperment i bardzo dobry, przyjazny charakter. Chętnie współpracował z jeźdźcem. Padł 25 marca 2025 roku.
P-Tosiek (Piaf – Pola), gniady bez odmian, urodzony 8 lutego 2002 roku u Barbary Burakowskiej w Dercu (w. warmińsko-mazurskie), ogier o wymiarach 139 – 178 – 20 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 9,85% (inbredowany na Luzaka i Dziewannę). Jego matka Pola Khc 643 (Szafir – Pamiętka) urodziła się w 1997 roku w SKH Gładyszów, była gniadą klaczą, o wymiarach 137 – 170 – 18 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Połoniny. P-Tosiek krył w 2008 roku w miejscowości Barłomino (w. pomorskie), w latach 2009 – 2013 w Wejherowie (w. pomorskie) i w latach 2014 – 2015 w Stanisławach (w. pomorskie). Padł 15 lutego 2016 roku. Dał 38 czystorasowych źrebiąt (23 ogiery i 15 klaczy). 6 jego córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Nubis (Piaf – Nektarynka), ciemnogniady, urodzony 17 marca 2002 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 145 – 169 – 18,5 cm, zbonitowany na 77 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 5,20% (inbredowany na Afekta). Jego matka Nektarynka Khc 512 (Prislop IX-81 – Maciejka) urodziła się w 1998 roku w SKH Gładyszów, była gniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 143 – 180 – 18 cm, zbonitowaną na 77 punktów. Wywodziła się z rodziny Nakonecznej. W 2005 roku Nubis zdobył złoty medal na XX Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Poznaniu, zajął też 2 miejsce w konkursie skoków na I Międzynarodowym Czempionacie Koni Huculskich HIF w Topolczankach na Słowacji. W 2006 roku zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów ma XII Dniach Huculskich. Krył w latach 2006 – 2007 w SKH Gładyszów. Potem został sprzedany do Czech, gdzie krył pod imieniem Pietrosu Nubis. W Posce dał 12 czystorasowych źrebiąt (5 ogierów i 7 klaczy). 7 jego córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Sopis (Piaf – S-Persetka), gniadosrokaty, urodzony 31 stycznia 2003 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 140 – 179 – 19 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 9,39% (inbredowany na Luzaka, Dziewannę i Hrobego V-22). Jego matka S-Persetka Khc 714 (Jaśmin – S-Polonia) urodziła się w 1998 roku w SKH Gładyszów, była myszatosrokatą klaczą, o wymiarach 137 – 166 – 17 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Sroczki. Sopis krył w latach 2006 – 2007 w Konarzycach, w latach 2008 – 2009 w Jabłonce (w. warmińsko-mazurskie), w latach 2011 – 2019 w Kętrzynie (w. warmińsko-mazurskie), w 2020 roku ponownie w Jabłonce (w. warmińsko-mazurskie) i w latach 2021 – 2024 ponownie w Kętrzynie. Dał 37 czystorasowych źrebiąt (19 ogierów i 18 klaczy). 6 jego córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Nugat (Piaf – Nektarynka), ciemnogniady, urodzony 1 marca 2003 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 142 – 173 – 19 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 5,20% (inbredowany na Afekta). Jego matka Nektarynka Khc 512 (Prislop IX-81 – Maciejka) urodziła się w 1998 roku w SKH Gładyszów, była gniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 143 – 180 – 18 cm, zbonitowaną na 77 punktów. Wywodziła się z rodziny Nakonecznej. W 2009 roku Nugat zajął 2 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Chmielewie. Krył w latach 2006 – 2007 w Kętrzynie (w. warmińsko-mazurskim), w latach 2008 – 2011 w SO Łąck (w. mazowieckie). Dał 24 czystorasowe źrebięta (10 ogierów i 14 klaczy). 7 jego córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Nagan (Piaf – Nektarynka),skarogniady, urodzony 7 marca 2004 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 145 – 181 – 19 cm, zbonitowany na 81 punktów. Pełny brat Nugata. W 2009 roku Nagan dosiadany przez Sebastiana Kitę zajął 3 miejsce w konkursie skoków podczas eliminacji w Regietowie. W 2010 roku zdobył tytuł vice czempiona hodowlanego podczas eliminacji w Rudawce Rymanowskiej i vice czempiona hodowlanego podczas eliminacji w Pleckiej Dąbrowie. Krył w latach 2007 – 2014 w SKH Gładyszów, w latach 2015 – 2016 w Radzyniu Wybudowanie (w. kujawsko-pomorskie), w latach 2017 – 2022 w Gozdowie (w. mazowieckie) i w latach 2023 – 2024 w Dobryniowie-Kolonii (w. lubelskie). Dał 91 czystorasowych źrebiąt (49 ogierów i 42 klacze). 1 jego syn 16 córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Czambuł (Piaf – Czacza), jasnogniady, urodzony 2 maja 2005 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 138 – 178 – 19 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 9,20% (inbredowany na Luzaka i Hrobego V-22). Jego matka Czacza Khc 371 (Rewir – Czata) urodziła się w 1996 roku w SKH Gładyszów, była jasnogniadą klaczą, o wymiarach 132 – 160 – 18 cm, zbonitowaną na 75 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Czeremchy. W 2008 roku Czambuł zajął 2 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Regietowie. Krył w 2010 roku w Zawadach (w. podkarpackie), w 2011 roku w Niagarach (w. mazowieckie), w latach 2021 – 2023 w Dobrosławiu (w. łódzkie). Dał 8 czystorasowych źrebiąt (3 ogiery i 5 klaczy). Krył też klacze innych ras.
Cedr (Piaf – Czuha), ciemnogniady, urodzony 6 kwietnia 2007 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 142 – 172 – 18,2 cm, zbonitowany na 79 punktów. Wegług Peckiel [2010] typowy, choć nieco wysokonożny i o niezbyt poprawnych kończynach. Jego współczynnik inbredu wynosił 9,45% (inbredowany na Luzaka i Hrobego V-22). Jego matka Czuha Khc 373 (Piast – Czata) urodziła się w 2000 roku w SKH Gładyszów, była myszatosrokatą klaczą, o wymiarach 132 – 163 – 16 cm, zbonitowaną na 77 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Czeremchy. Cedr krył w latach 2010 – 2012 w SKH Gładyszów. Nie dał zarejestrowanego potomstwa.
Wiśnicz (Piaf – Wiosna), ciemnogniadosrokaty, urodzony 28 maja 2008 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 140 – 173 – 19,5 cm, zbonitowany na 81 punktów. Jak podaje Peckiel [2012] był ogierem z dobrą kłodą i małą, nieco szlachetną głową. Podczas uznawania bardzo pozytywnie zaprezebtował się w stępie. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,16% (inbredowany na Hrobego V-22). Jego matka Wiosna Khc 783 (Rewir – Jagódka) urodziła się w 1998 roku w SKH Gładyszów, była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 138 – 170 – 18,5 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Wydry. W 2013 roku Wiśnicz zajął 2 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Regietowie, zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów, uzyskał tytuł vice czempiona oraz dosiadany przez Adama Szymczyka zajął 1 miejsce w konkursie skoków podczas eliminacji w Rzeszotarach, zająl także 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas XIX Dni Huculskich. W 2014 roku zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Regietowie. Krył w latach 2012 – 2021 w SKH Gładyszów i w latach 2022 – 2024 w miejscowości Boruszen (w. wielkopolskie). Dał 25 czystorasowych źrebiąt (14 ogierów i 11 klaczy). 1 jego syn i 7 córek otrzymało licencję.
Matki 9 wymienionych powyżej ogierów wywodziły się z rodu Gorala, 5 – z rodu Gurgula, 3 – z rodu Prislopa, po 2 z rodu Ousora i Pietrosu. W linii żeńskiej po 4 pochodziły z rodzin Połoniny i Sroczki, 3 – z rodziny Nakonecznej, po 2 – z rodziny Czeremchy, Laliszki i Wydry, po 1 – z rodziny Agatki, Bajkałki, Góralki Nowosądeckiej i Wrony.

5. Czwarte pokolenie potomne

Opust (Pietrosu) (Grot – Ordona), skarogniady, urodzony 14 stycznia 2019 roku u Dariusza Koba w Kuńkowcach (w. podkarpackie), ogier o wymiarach 139 – 177 – 18 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jak pisali Gibała [2022b] i Majewska-Górka [2023] Opust charakteryzował się bardzo dobrze zachowanym typem rasowym i płciowym z huculską, męską głową o wspaniałym profilu i szyją, głęboką klatką piersiową, ale przy tym nieco krótką, związaną kłodą. Fundametem poprawny, o suchej tkance, ale zwracały uwagę nieco małe kopyta. Z dobrą mechaniką ruchu w kłusie i o swobodnym stępie. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,53% (inbredowany na Hrobego V-22 i Cukora-Gurgula-5). Jego matka Ordona (Wieśniak – Ofirka) urodziła się w 2013 roku u Wojciecha Pelca w Małkowiceach (w. podkarpackie), była gniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 133 – 177 – 17 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Wołgi. Sprzedany do Niemiec, miał też kryć w Czechach. W 2022 roku zdobł tytuł czempiona ogiera ras specjalnych i został uznany za najlepszego ogiera pokazu w Amsbach w Niemczech. Polsce dał dwa czystorasowe źrebięta (ogiera i klacz).
Wolan (Pietrosu) (Grot – Woltra), gniadosrokaty, urodzony 19 marca 2020 roku u Dariusza Koba w Kuńkowcach (w. podkarpackie), ogier o wymiarach 142 – 177 – 18 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,45% (inbredowany na Margiela i Afekta). Według Peckiel [2023] w wyraźnie prymitywnym typie, dobrze ożebrowany i poprawnie się ruszający. Jego matka Woltra (Lawin – Polisa) urodziła się w 2014 roku u Piotra Homa w Markowej (w. padkarpackie), była skarogniadosrokatą klaczą, o wymiarach 139 – 177 – 17 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Wydry. W 2024 roku Wolan (Pietrosu) krył w Jodłówce (w. podkarpackie). Dał 3 czystorasowe źrebięta (1 ogiera i 2 klacze).
Oskar-Gór (Pietrosu) (Grot – Obara), kary, urodzony 14 kwietnia 2020 roku u Stanisława Górskiego w Jodłówce (w. podkarpackie), ogier o wymiarach 138 – 172 – 19 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 5,93% (inbredowany na Hrobego V-22, Adrie i Orzecha). Jego matka Obara (Olgierd-O – Olga) urodziła się w 2014 roku u Marcina Babisia w Hawłowicach (w. podkarpackie), była gniadą klaczą, o wymiarach 134 – 185 – 18 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodu Ousora i rodziny Wołgi.
Wielbiciel (Pietrosu) (Grot – Werita), ciemnogniadosrokaty, urodzony 19 maja 2022 roku u Marka Krzyżanowskiego w Tyrawie Wołoskij (w. podkarpackie), ogier o wymiarach 143 – 179 – 19 cm, zbonitowany na 80 punktów. Według Peckiel [2025] rosły ogier o męskiej sylwetce i huculskim ruchu. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,07% (inbredowany na Hrobego V-22). Jego matka Werita (Orman – Waria) urodziła się w 2017 roku także u Marka Krzyżanowskiego, była skarogniadą klaczą, o wymiarach 140 – 181 – 18,2 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Wydry.
Lisek (Baca – Legenda), karosrokaty w siwiźnie, urodzony 28 grudnia 1999 roku u Janusza Szota w Iwkowej (w. małopolskie), ogier o wymiarach 137 – 178 – 18 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 19,35% (inbredowany na Piafa i Jaśmina). Jego matka Legenda Khc 465 (Piaf – Laszka) urodziła się w 1995 roku w SKH Gładyszów. Została opisana jako skrogniada, zważywszy na maść syna musiała jednak być koniem krypto tobiano. Jej wymiary wynosiły 137 – 168 – 17 cm. Została zbonitowana na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Pietrosu i rodziny Laliszki. Lisek krył w latach 2006 – 2008 w Iławie (w. warmińsko-mazurskie). Padł 20 czerwca 2014 roku. Dał 4 czystorasowe źrebięta (3 ogiery i 1 klacz). Krył też klacze innych ras. Żadne z jego dzieci nie otrzymało licencji.
Promień Khc 272 (Baca – Pożoga), skarogniady, urodzony 28 stycznia 2001 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 141 – 170 – 19 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,87% (inbredowany na Hrobego V-22 i Zefira). Jego matka Pożoga Khc 222 (Zefir – Ekierka) urodziła się w 1983 roku w SK Siary, była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 137 – 187 – 18 cm, zbonitowaną na 79 punktów, w 1987 roku nagrodzoną złotym medalem na III Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Warszawie. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Połoniny. W 2004 roku Promień zdobył tytuł czempiona hodowlanego X Dni Huculskich. W 2005 rok dosiadany przez Damiana Dziambę zajął 2 miejsce w sportowej ścieżce huculskiej w Brennej, 3 miejsce w klasie ogierów 3- i 4-letnich na Międzynarodowym Czempionacie Koni Huculskich HIF w Topolczankach na Słowacji, oraz 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów na XI Dniach Huculskich. Krył w latach 2005 – 2016 w SKH Gładyszów. Padł 17 maja 2016 roku. Dał 93 czystorasowe źrebięta (41 ogierów i 49 klaczy). 2 jego synów i 33 córki otrzymały licencję.
Pień (Baca – Putyra ex Prislop IX-74), skarogniady, urodzony 12 kwietnia 2001 roku u Janusza Szota w Iwkowej (w. małopolskie), ogier o wymiarach 140 – 175 – 19 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 2,64% (inbredowany na Pietrosu VI). Jego matka Putyra ex Prislop IX-74 Khc 670 (Prislop IX – 538 Pietrosu VIII-67) urodziła się w 1993 roku w stadninie koni w Łuczynie w Rumuni i została importowana do Polski w 1999 roku, była skarogniadą klaczą, o wymiarach 143 – 178 – 18 cm, w Polsce zbonitowaną na 77 punktów. Wywodziła się z rodziny rumuńskiej klaczy 1 Panca. W 2004 roku Pień zajął ex aequo 2 i 3 m. w ocenie płytowej podczas eliminacji w Rawie Mazowieckiej. Krył w latach 2006 – 2008 w Wierzbicy (w. mazowieckie). Padł 10 stycznia 2012 roku. Dał 29 czystorasowych źrebiąt (16 ogierów i 13 klaczy). 1 jego syn i 11 córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Gamrat (Baca – Gotka ex Goral XIX-16), skarogniady, urodzony 16 kwietnia 2001 roku u Janusza Szota w Iwkowej (w. małopolskie), ogier o wymiarach 143 – 175 – 18,5 cm przy nadaniu licencji, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 2,86% (inbredowany na Pietrosu VI). Jego matka Gotka ex Goral XIX-16 Khc 409 (Goral XIX – 685 Prislop VIII-76) urodziła się w 1996 roku w stadninie koni w Łuczynie w Rumuni i została importowana do Polski w 1999 roku, była skarogniadą klaczą, o wymiarach 140 – 169 – 17 cm, w Polsce zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodziny rumuńskiej klaczy 86 Deremoxa. W 2006 roku dosiadany przez Monikę Maleszke zajął 3 miejsce w rajdzie podczas eliminacji w Nielepicach. Krył w latach 2006 – 2007 w Nielepicach (w. małopolskim). Dał 6 czystorasowych źrebiąt (4 ogiery i 2 klacze). 2 jego córki otrzymały licencję. Krył też klacze innych ras. Odebrano mu licencję z powodu przekroczenia dopuszczalnego wzrostu, osiągnął 150 zm w kłębie. Wykastrowany w 2007 roku.
Płochacz (Baca – Puszka ex Prislop X-4), skarogniady, urodzony 23 kwietnia 2001 roku u Janusza Szota w Iwkowej (w. małopolskie), ogier o wymiarach 142 – 174 – 19 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 2,56% (inbredowany na 151 Ousora II-5 i Pietrosu VI). Jego matka Puszka ex Prislop X-4 Khc 669 (Prislop X – 570 Goral XV-28) urodziła się w 1996 roku w stadninie koni w Łuczynie w Rumuni i została importowana do Polski w 1999 roku, była skarogniadą klaczą, o wymiarach 140 – 169 – 17 cm, w Polsce zbonitowaną na 77 punktów. Wywodziła się z rodziny austro-węgierskiej klaczy 4 Chitca. W 2006 roku Płochacz zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogiery podczas eliminacji w Nielepicach. W 2007 roku zajął 3 miejsce w ściażce sportowej podczas eliminacji w Nielepicach. W 2012 roku zajął 2 miejsce w ścieżka do próby dzielności podczas eliminacji w Rzeszotarach. Krył w latach 2009 – 2010 w Nielepicach (w. małopolskie) i w 2011 roku w Rychwałdzie (w. śląskie). Potem wykastrowany. Dał 27 czystorasowych źrebiąt (16 ogierów i 11 klaczy). 2 jego córki otrzymały licencję. Krył też klacze innych ras.
Nominał (Baca – Nadia), ciemnogniady, urodzony 5 grudnia 2001 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 141 – 178 – 19 cm, zbonitowany na 82 punkty. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,26% (inbredowany na Hrobego V-22 i Gorala X). Jego matka Nadia Khc 500 (Neszor – Perełka) urodziła się w 1996 roku w SKH Gładyszów, była jasnogniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 140 – 173 – 18 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Ousora i rodziny Nakonecznej. W 2003 roku Nominał zdobył tytuł czempiona na III Ogólnopolskim Młodzieżowym Czempionacie Koni Rasy Huculskiej w Klikowej. W 2004 roku zdobył tytuł czempiona ogierów dwuletnich na IV Ogólnopolskim Młodzieżowym Czempionacie Koni Rasy Huculskiej w Klikowej. W 2005 roku zajął 1 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Rudawce Rymanowskiej, zdobył złoty medal i tytuł vice czempiona na XX Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Poznaniu oraz tytuł czempiona hodowlanego XI Dni Huculskich. W 2008 roku zdobył złoty medal i tytuł czempiona na XXIII Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Poznaniu. Krył w latach 2005 – 2008 w Bieszczadzkim Parku Narodowym i w latach 2008 – 2022 w SKH Gładyszów. Dał 93 czystorasowe źrebięta (42 ogiery i 51 klaczy). 2 jego synów i 27 córek otrzymały licencję.
Pers (Baca – Perunka), gniadosrokaty, urodzony 13 czerwca 2003 roku w stajni Katedry Hodowli Koni Akademi Rolniczej w Krakowie, ogier o wymiarach 139 – 180 – 19 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,03% (inbredowany na Jaśmina). Jego matka Perunka Khc 615 (Lubas – Płoska) urodziła się w 1990 roku w SKH Gładyszów, była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 135 – 177 – 18 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Połoniny. Pers krył w 2008 roku w stajni Akademii Rolniczej w Krakowie. Potem sprzedany na Ukrainę i tam użyty w hodowli. W Polsce dał 4 czystorasowe źrebięta (2 ogiery i 2 klacze). 2 jego córki otrzymały licencję.
W-Barwinek (Baca – Wiklina), skarogniady, urodzony 11 stycznia 2004 roku w Zakładzie Doświadczalnym Instytutu Zootechniki w Brzezu, ogier o wymiarach 139 – 165 – 18,5 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,07% (inbredowany na Hrobego V-22, Elfa i Gorala X). Jego matka Wiklina Khc 771 (Rygor – Rogatka) urodziła się w 1994 roku w Odrzechowej, była karą klaczą bez odmian, o wymiarach 131 – 174 – 17 cm, zbonitowaną na 77 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Wydry. W-Barwinek krył w 2008 roku w Tarnawie Dolnej (w. małopolskie) i w 2009 roku w Paszkówce (w. małopolskie). Dał 3 czystorasowe źrebięta (ogiery), które nie otrzymały licencji. Padł 22 lutego 2016 roku.
Wilczek (Baca – Wiza), ciemnogniady, urodzony 2 kwietnia 2004 roku u Tadeusza Klęka w Ruskich Piaskach (w. lubelskie), ogier o wymiarach 141 – 179 – 20 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,04% (inbredowany na Margiela). Jego matka Wiza Khc 794 (Ousor I – Wołcza) urodziła się w 1992 roku w SK Siary, była gniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 138 – 168 – 17 cm, zbonitowaną na 81 punktów. Wywodziła się z rodziny Wydry. W 2011 roku Wilczek został wybrany koniem publiczności na XVII Dniach Huculskich. Krył w latach 2008 – 2010 w Pcimiu (w. małopolskie), w 2011 roku w Słopnicach (w. małopolskie), w latach 2012 – 2022 w Nowym Sączu (w. małopolskie). Dał 39 czystorasowych źrebiąt (14 ogierów i 25 klaczy). 16 jego córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Wicherek (Baca – Wiza), skarogniady, urodzony 10 lutego 2006 roku u Tadeusza Klęka w Ruskich Piaskach (w. lubelskie), ogier o wymiarach 143 – 187 – 19,5 cm, zbonitowany na 79 punktów. Pełny brat Wilczka. W 2010 roku dosiadany przez Katarzynę Bekiesz zajął 3 miejsce w ścieżce sportowej w Zawalowie. W 2011 roku zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Bukowa Mała. Krył w latach 2009 – 2018 w Ruskich Piaskach (w. lubelskie). Potem wykastrowany. Dał 29 czystorasowych źrebiąt (14 ogierów i 15 klaczy). 1 jego syn i 10 córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Omar z Brzezia (Baca – O-Aronia), ciemnogniady, urodzony 25 marca 2009 roku w Zadładzie Doświadczalnym Instytutu Zootechniki w Brzeziu, ogier o wymiarach 142 – 182 – 19 cm, zbonitowany na 81 punktów. Jak podaje Peckiel [2013] był bardzo męski, z charakterystycznym dla rasy wyrazem głowy, choć nieco mniej poprawną budową kończyn. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,82% (inbredowany na Hrobego V-22, Gorala X, Zawieję, Elfa i Afekta). Jego matka O-Aronia (Neszor – Okrzemka) urodziła się w 2003 roku w Zadładzie Doświadczalnym Instytutu Zootechniki w Brzeziu, była jasnogniadą klaczą, o wymiarach 143 – 181 – 18 cm, zbonitowaną na 81 punktów. Wywodziła się z rodu Ousora i rodziny Wołgi. W 2013 roku Omar z Brzezia zajął 1 miejsce w ocenie płytowej ogierów i uzyskat tytuł vice czempionego ogierów podczas eliminacji w Regietowie. W 2014 roku zajął 4 miejsce w ocenie płytowej ogierów i uzyskał tytuł vice czempiona ogierów podczas eliminacji w Regietowie, zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów i uzyskał tytuł vice czempiona ogierów podczas eliminacji w Rudawce Rymanowskiej oraz zajął 2 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Hawłowicach. Krył w latach 2013 – 2014 w Małkowicach (w. podkarpackie) i w latach 2015 – 2020 w Warszawa. Padł 13 marca 2020 roku. Dał 29 czystorasowych źrebiąt (12 ogierów i 17 klaczy). 1 jego syn i 5 córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Tisun (Baca – Nulka), ciemnogniady, urodzony 10 kwietnia 2014 roku u Grzegorza Janika w Bobowej (w. małopolskie), ogier o wymiarach 136 – 170 – 18 cm, zbonitowany na 78 punktów. Zaliczył zasadniczą polową próbę wierzchową z oceną dobrą. Według Gibały [2021] ogier o urodziwej głowie, dobrej kłodzie i poprawnym ruchu w obu chodach. Jego współczynnik inbredu wynosił 5,69% (inbredowany na Pietrosu VI-111). Jego matka Nulka (Litmirz – Nutka) urodziła się w 2003 roku u Józefa Janika w Bobowej, była ciemnogniadą klaczą, o wymiarach 134 – 176 – 17 cm, zbonitowaną na 75 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Zyrki. Krył w latach 2021 – 2024 w Dębowcu (w. podkarpackie). Dał 7 czystorasowych źrebiąt (2 ogiery i 5 klaczy). Krył też klacze innych ras.
Saturn Khc 283 (Piołun – Sowa), ciemnogniady bez odmian, urodzony 21 sierpnia 1997 roku u Franciszka Żura w Chabówce (w. nowosądeckie), ogier o wymiarach 136 – 166 – 17 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,54% (inbredowany na Derke i Jaśmina). Jego matka Sowa Khc 713 (Safian – Roma) urodziła się w 1994 roku w stajni Akademi Rolniczej w Krakowie, była gniadą klaczą, o wymiarach 143 – 186 – 18,5 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Nakonecznej. Saturn krył w latach 2002 – 2003 w Pogorzanach (w. małopolskie), w latach 2008 – 2009 w Izbach (w. małopolskie), w latach 2010 – 2011 w Krakowie i w latach 2012 – 2017 ponownie w Izbach. Padł 20 września 2017 roku. Dał 69 czystorasowych źrebiąt (36 ogierów i 33 klacze). 20 jego córek otrzymało licencję. Krył też klacze inych ras. Jedna jego córka otrzymała licencję jako kuc.
Paragraf (Piołun – Paportna), ciemnogniady bez odmian, urodzony 11 maja 2004 roku u Wojciecha Rościszewskiego w Jakubowicach Dwór (w. małopolskie), ogier o wymiarach 136 – 193 – 18,5 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,14% (inbredowany na Hrobego V-22, Elfa, Ziębe, Afekta, Ulgę i Gorala X). Jego matka Paportna Khc 600 (Rygor – Sarna) urodziła się w 1991 roku w Zootechnicznym Zakładzie Doświadczalnym w Odrzechowej, była skarogniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 135 – 174 – 16,5 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Połoniny. W 2007 roku Paragraf zajął 1 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Grodźcu. Krył w 2008 roku w Grodźcu (w. wielkopolskie) i w latach 2010 – 2011 w Jesionce (w. mazowieckie). Dał 30 czystorasowych źrebiąt (15 ogierów i 15 klaczy). 5 jego córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Saturn (Wicher – B-Surma), karosrokaty, urodzony 11 lipca 2001 roku u Tadeusza Wrześniaka w Sielcu (w. świętokrzyskie), ogier o wymiarach 137 – 172 – 19 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,59% (inbredowany na Zefira). Jego matka B-Surma Khc 720 (Puszczyk – Sójka) urodziła się w 1997 roku u Dominika Jastrzębskiego w Czarnej Dolnej (w. krośnieńskie), była skarogniadosrokatą klaczą, o wymiarach 138 – 174 – 16,5 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Bajkałki. W 2005 roku Saturn zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas próby dzielności w Grodźcu. Krył w latach 2006 – 2011 w Sielcu (w. świętokrzyskie). Potem wykastrowany. Dał 3 czystorasowe źrebięta (2 ogiery i 1 klacz). 1 jego córka otrzymała licencję.
Ogonek (Lansjer – Orka-W), gniady, urodzony 5 marca 2006 roku u Tadeusza Wrześniaka w Sielcu (w. świętokrzyskie), ogier o wymiarach 136 – 167 – 18 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 11,61% (inbredowany na Jaśmina i Gorala X). Według Peckiel [2010] był mocny i męski, z piękną głową. Jego matka Orka-W Khc 570 (Nokturn – Olimpia) urodziła się w 1998 roku w Bieszczadzkim Parku Narodowym, była ciemnogniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 142 – 189 – 19 cm, zbonitowaną na 77 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Wołgi. Ogonek krył w latach 2010 – 2011 w Sielcu (w. świętokrzyskie). Potem wykastrowany. Nie zostawił potomstwa. Padł 9 lutego 2018 roku.
Werszyk (Lansjer – Werbena), jasnogniady, urodzony 9 stycznia 2014 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 141 – 176 – 18,2 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 5,21% (inbredowany na Zefira). Według Peckiel [2019] Werszyk odznaczał się dobrym typem i odpowiednią kościstością, jednak wrażenie jakie robił, psuły mankamęty kończyn. Jego matka Werbena Khc 751 (Prislop IX-81 – Westa) urodziła się w 2000 roku w SKH Gładyszów, była gniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 142 – 170 – 18,5 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodziny Wydry. Werszyk krył w latach 2019 – 2021 w SKH Gładyszów. Dał 6 czystorasowych źrebiąt (3 ogiery i 3 klacze).
Czynar (Lansjer – Czucha), ciemnomyszaty, urodzony 21 kwietnia 2015 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 138 – 177 – 19,7 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,57% (inbredowany na Luzaka). Zaliczył zasadniczą polową próbę wierzchową z oceną wybitną. Według Peckiel [2019] Czynar tak jak Werszyk odznaczał się dobrym typem i odpowiednią kościstością, jednak wrażenie jakie robił, psuły mankamęty kończyn. Jego matka Czuha Khc 373 (Piast – Czata) urodziła się w 2000 roku w SKH Gładyszów, była myszatosrokatą klaczą, o wymiarach 132 – 163 – 16 cm, zbonitowaną na 77 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Czeremchy. Czynar krył w latach 2019 – 2024 w SKH Gładyszów. Dał 11 czystorasowych źrebiąt (6 ogierów i 5 klaczy). 1 jego syn otrzymał licencję.
Jogurt (Szwed – Jemna), ciemnogniadosrokaty, urodzony 28 stycznia 2002 roku u Andrzeja Jackiewicza z Brodnicy (w. kojawsko-pomorskie), ogier o wymiarach 140 – 190 – 19 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,63% (inbredowany na Zefira, Dioryta, Hrobego V-22 i Dziewannę). Jego matka Jemna Khc 441 (Okoń – Jemioła) urodziła się w 1995 roku u Zbigniewa Radziejewskiego w Kozach (w. śląskie), była ciemnogniadosrokatą klaczą, o wymiarach 135 – 175 – 16,5 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Połoniny. Jogurt krył w latach 2006 – 2007 w Brodnicy (w. kojawsko-pomorskie), w latach 2010 – 2018 w Bożopolu (w. pomorskie), w latach 2019 – 2024 w Niestępowie (w. pomorskie). Dał 88 czystorasowych źrebiąt (50 ogierów i 38 klaczy). 1 jego syn i 14 córek otrzymało licencję. Krył też klacze immych ras.
Jehudi (Szwed – Jurata), karosrokaty, urodzony 2 lutego 2002 roku u Zbigniewa Radziejewskiego w Kozach (w. śląskie), ogier o wymiarach 140 – 175 – 18,5 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,63% (inbredowany na Dioryta, Zefira i Hrobego V-22). Jego matka Jurata Khc 447 (Sonet – Jutrzenka) urodziła się w 1993 roku w Fundacji Rozwoju Ziemi Rzeszowskiej w Michniowicu, była skarogniadosrokatą klaczą, o wymiarach 140 – 179 – 19 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Połoniny. Jehudi krył w latach 2006 – 2007 w Czernichowie, w latach 2008 – 2011 w Bujakowie (w. śląskie), w latach 2013 – 2017 w Brennej (w. śląskie), w latach 2019 – 2023 w Święciechowej (w. wielkopolskie) i w 2024 roku w Pruścach (w. wielkopolskie). Dał 153 czystorasowe źrebięta (81 ogierów i 72 klaczy). 27 jego córkek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Halif (Szwed – Hurma), karosrokaty, urodzony 5 lutego 2002 roku u Zbigniewa Radziejewskiego w Kozach (w. śląskie), ogier o wymiarach 140 – 164 – 18 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,92% (inbredowany na Ziębę, Dziewannę, Zefira i Hrobego V-22). Jego matka Hurma Khc 422 (Szafir – Hreczka) urodziła się w 1992 roku w Fundacji Rozwoju Ziemi Rzeszowskiej w Michniowcu, była ciemnomyszatą klaczą, o wymiarach 136 – 173 – 17 cm, zbonitowaną na 77 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Połoniny. Halif krył w latach 2008 – 2011 w Węgierkach (w. wielkopolskie), w latach 2016 – 2020 w Pruścach (w. wielkopolskie) i w latach 2021 – 2024 w Gnieźnie. Dał 39 czystorasowych źrebiąt (19 ogierów i 20 klaczy). 1 jego syn i 4 córki otrzymały licencję. Krył też klacze inych ras.
Orfeusz (Szwed – Orbita), ciemnogniady bez odmian, urodzony 21 czerwca 2002 roku u Jana Handzlika w Kozach (w. śląskie), ogier o wymiarach 140 – 168 – 19 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,63% (inbredowany na Ousora I). Jego matka Orbita Khc 567 (Portal – Okruszka) urodziła się w 1997 roku u Andrzeja Marka w Bujakowie (w. bielskie), była ciemnomyszatą klaczą, o wymiarach 136 – 172 – 17 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Wydry. Orfeusz krył w 2008 roku w miejscowości Orzesze Zawada (w. śląskie). Padł 4 kwietnia 2022 roku. Dał 2 czystorasowe źrebięta (ogiera i klacz). Krył też klacze innych ras. Żadne z jego dzieci nie otrzymało licencji.
Onufry (Szwed – Orka II), karosrokaty, urodzony 15 stycznia 2003 roku u Zbigniewa Radziejewskiego w Kozach (w. śląskie), ogier o wymiarach 143 – 186 – 19 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,29% (inbredowany na Jagłe i Pietrosu VI-111). Jego matka Orka II Khc 569 (Olaf – Oliwia) urodziła się w 1999 roku u Zbigniewa Radziejewskiego w Kozach (w. śląskie), była ciemnogniadosrokatą klaczą, o wymiarach 133 – 176 – 16,5 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Sroczki. W 2008 roku Onufry zajął 2 miejsce w ścieżce huculskiej w Polanie i 3 miejsce w ocenie płytowej w Grodźcu. Krył w latach 2006 – 2008 w Poraju (w. śląskie), w latach 2010 – 2022 w Krzepicach (w. śląskie) i w latach 2023 – 2024 w Dankowicach Pierwszych (w. śląskie). Dał 140 czystorasowych źrebiąt (73 ogiery i 67 klaczy). 1 jego syn i 20 córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Oskar (Pietrosu) (Nagan – Orzechówka-Goran), karosrokaty, urodzony 29 kwietnia 2021 roku u Marcina Kozakowskiego w Gozdowie (w. mazowieckie), ogier o wymiarach 140 – 179 – 18,5 cm, zbonitowany na 79 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 5,56% (inbredowany na Konsolę, Topolę, Dziewannę i Elfa). Jego matka Orzechówka-Goran (Larry – Olinka) urodziła się w 2016 roku u Anny Gorczycy w Orzechowie (w. warmińsko-mazurskie), była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 138 – 175 – 17,3 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Ousora i rodziny Wołgi. Oskar (Pietrosu) w 2025 roku krył w Chorzowie (w. podkarpackie).
Juk (Pietrosu) (Wiśnicz – Jagienka), gniadosrokaty, urodzony 12 maja 2018 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 143 – 180 – 18,5 cm, zbonitowany na 78 punktów. Według Gibały [2022a] w czasie uznawania Juk (Pietrosu) zaprezentował jeszcze nienajlepiej wykształcony typ zarówno rasowy, jak i płciowy. Uwagi komisji dotyczyły również prostej przedniej nogi oraz kształtu i wielkości kopyt. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,62% (inbredowany na Hrobego V-22, Elfa i Cukora-Gurgula-5). Jego matka Jagienka (Neszor – Jodełka) urodziła się w 2004 roku u Stanisława Gajewskiego w Pleckiej Dąbrowie (w. łódzkie), była ciemnomyszatą klaczą bez odmian, o wymiarach 135 – 178 – 18 cm, zbonitowaną na 82 punkty. Wywodziła się z rodu Ousora i rodziny Góralki Nowosądeckiej. W latach 2022 – 2024 Juk (Pietrosu) krył w SKH Gładyszów. Dał 3 czystorasowe źrenięta (2 ogiery i klacz).
Matki 8 wymienionych powyżej ogierów wywodziły się z rodu Gurgula, 7 – Ousora, po 5 – Gorala i Hrobego, 3 – Prislopa, 1 – Pietrosu. W linii żeńskiej 7 pochodziło z rodziny Wydry, 6 – Połoniny, 5 – Wołgi, 2 – Nakonecznej, po 1 – Bałkałki, Czeremchy, Góralki Nowosądeckiej, Laliszki, Sroczki i Zyrki oraz z rodzin rumuńskich klaczy 4 Chitca, 86 Deremoxa i 1 Panca.

6. Piąte pokolenie potomne

Jarosz (Promień – Aksa), gniady, urodzony 5 maja 2005 roku u Teresy Berkan-Roman w Straszydlu (w. podkarpackie), ogier o wymiarach 143 – 157 – 19 cm, zbonitowany na 82 punkty. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,39% (inbredowany na Cukora-Gurgula-5). Według Peckiel [2010] typowy, choć szlachetny w liniach, w czasie uznawania pokazał energiczny i zrównoważony kłus. Jego matka Aksa Khc 327 (Oskar – Amazonka) urodziła się w 1995 roku w Fundacji Rozwoju Ziemi Rzeszowskiej w Michniowcu, była gniadą klaczą bez odmian, o wymiarach 135 – 172 – 19,5 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Góralki Nowosądeckiej. W 2009 roku Jarosz zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Sielcu. Krył w latach 2010 – 2022 w Straszydlu (w. podkarpackie). Dał 31 czystorasowych źrebiąt (12 ogierów i 19 klaczy). 1 jego syn i 13 córek otrzymało licencję.
Watażka (Promień – Himera), gniadosrokaty, urodzony 17 czerwca 2005 roku u Teresy Berkan-Roman w Straszydlu (w. podkarpackie), ogier o wymiarach 141 – 184 – 19 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,90% (inbredowany na Cukora-Gurgula-5). Jego matka Himera Khc 420 (Oskar – Hala) urodziła się w 1994 roku w Fundacji Rozwoju Ziemi Rzeszowskiej w Michniowcu, była ciemnogniadosrokatą klaczą, o wymiarach 134 – 170 – 17,5 cm, zbonitowaną na 81 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Wydry. Watażka krył w latach 2010 – 2024 w Rybotyczach (w. podkarpackie). Dał 93 czystorasowe źrebięta (39 ogierów i 54 klacze). 1 jego syn i 29 córek otrzymało licencję.

[Reklama]

[kejti]

From (Pień – Roma), gniadosrokaty, urodzony 17 marca 2005 roku u Andrzeja Wieczorka w Wierzbicy (w. mazowieckie), ogier o wymiarach 136 – 170 – 19 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 5,20% (inbredowany na Jaśmina). Jego matka Roma (Pasza – Różanka) urodziła się w 2001 roku u Wiesława Dudka w Mordarce (w. małopolskie), była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 136 – 170 – 19 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Wrony. W 2009 roku From zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Pleckiej Dąbrowie. Krył w latach 2010 – 2020 w Wierzbicy (w. mazowieckie). Padł 20 czerwca 2020 roku. Dał 10 czystorasowych źrebiąt (2 ogiery i 8 klaczy). 2 jego córki otrzymały licencję. Krył też klacze innych ras.
Wrzos-W (Nominał – Niezabudka), gniady, urodzony 26 stycznia 2009 roku w Bieszczadzkim Parku Narodowym, ogier o wymiarach 141 – 179 – 19,5 cm, zbonitowany na 81 punktów. Jak podaje Peckiel [2013] Wrzos-W był prezentowany komisji w 2011 roku, wtedy jednak nie otrzymał wymaganego minimum bonitacyjnego, żeby mógł otrzymać licencję. W 2013 roku okazał się ogierem męskim i chwytającym za oko, a do tego harmonijnie zbudowanym, z poprawnymi kończynami, choć z lekko miękkim grzbietem. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,16% (inbredowany na Hrobego V-22). Jego matka Niezabudka Khc 518 (Puszczyk – Nasturcja) urodziła się w 1996 roku u Daminika Jastrzębskiego w Czarnej Dolnej (w. krośnieńskie), była ciemnogniadosrokatą klaczą, o wymiarach 134 – 170 – 17,5 cm, zbonitowaną na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Wydry. W 2012 roku Wrzos-W zajął 1 miejsce w ocenie płytowej ogierów i uzyskał tytuł vice czempiona podczas eliminacji w Boguszynku, zajął też 3 miejsce w ścieżce do próby i 3 miejsce w całej próbie dzielności. W 2013 roku zdobył tytuł championa hodowlanego podczas eliminaji w Chmielewie, zajął 3 miejsce w ocenie płytowej i uzyskał tytuł chempiona hodowlanego podczas eliminacji w Rudawce Rymanowskiej, zajął też 2 miejsce w ocenie płytowej ogierów i uzyskał tytuł vice czempiona hodowlanego podczas XIX Dni Huculskich. W 2014 roku zajął ex aequo 1 – 3 miejsce w ścieżce eliminacyjnej i 1 miejsce w całych eliminacjach w Boguszynku, zajął też 2 miesjce w ocenie płytowej ogierów i uzyskał tytuł czempiona hodowlanego podczas XX Dni Huculskich. W 2016 roku zajął 2 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas XXII Dni Huculskich. Krył w 2014 roku w Filicach (w. warmińsko-mazurskie), w 2015 roku w Bieszczadzkim Parku Narodowym, w latach 2016 – 2019 ponownie w Filicach i w latach 2020 – 2024 w Gąsiorowie (w. warmińsko-mazurskie). Dał 104 czystorasowe źrebiąt (54 ogiery i 50 klaczy). 2 jego synów i 16 córek otrzymało licencję.
Jeniec (Pietrosu) (Nominał – Jaglanka), myszaty, urodzony 18 lutego 2019 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 141 – 175 – 20 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,33% (inbredowany na Rewira). Jego matka Jaglanka (Czerchan – Jawa) urodziła się w 2015 roku także w SKH Gładyszów, była myszatą klaczą, o wymiarach 136 – 171 – 17 cm, zbonitowaną na 81 punktów. Wywodziła się z rodu Gorala i rodziny Góralki Nowosądeckiej. W 2024 roku Jeniec (Pietrosu) zajął 1 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Klikowej. W 2024 roku krył w SKH Gładyszów.
Bęcwał (Wicherek – Blanka J), gniady, urodzony 14 maja 2016 roku u Marka Pomorskiego w Jakubowicach Konińskich Koloni (w. lubelskie), ogier o wymiarach 142 – 179 – 18 cm, zbonitowany na 78 punktów. Zaliczył zasadniczą polową próbę wierzchową z oceną dobrą. Według Gibały [2022a] w czasie uznawania bardzo dobrze oceniono jego typ i kłodę, prezentuje jednak miękką przednią pęcinę, małe kopyto oraz mało wydajny i pozbawiony energii kłus. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,16% (inbredowany na Ousor I, Jaśmina, Dioryta i Begonię). Jego matka Blanka J (Otello – Buta z Izb) urodziła się w 2005 roku u Jany Milanowicz w Piszczacu (w. lubelskie), była gniadą klaczą, o wymiarach 140 – 185 – 18 cm, zbonitowaną na 81 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Bajkałki. W latach 2022 – 2024 Bęcwał krył w Jakubowicach Konińskich-Kolonii (w. lubelskie). Jeszcze nie dał potomstwa.
Nypel (Pietrosu) (Czynar – Nigeria), ciemnomyszaty, urodzony 4 lutego 2021 roku w SKH Gładyszów, ogier o wymiarach 140 – 172 – 18,5 cm, zbonitowany na 79 punktów. Według Peckiel [2024b] bardzo urodziwy i „chwytający za oko”. Jego współczynnik inbredu wynosił 6,25% (inbredowany na Dioryta, Afekta i Hrobego V-22). Jego matka Nigeria (Sonet – Nektarynka) urodziła się w 2008 roku także w SKH Gładyszów, była karą klaczą, o wymiarach 134 – 180 – 19 cm, zbonitowaną na 76 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Nakonecznej. W 2025 roku Nypel (Pietrosu) krył w SKH Gładyszów.
Selen (Omar z Brzezia – Stokrotka), ciemnogniadosrokaty (ciemnogniady z czterema białymi nogami), urodzony 24 kwietnia 2017 roku u Bartłomieja Osińskiego w Mieszewie Wielkim (w. mazowieckie), ogier o wymiarach 145 – 177 – 18,5 cm, zbonitowany na 79 punktów. Zaliczył zasadniczą polową próbę wierzchową z oceną wybitną. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,29% (inbredowany na Neszora i Rewira). Jego matka Stokrotka (Festyn – Sama) urodziła się w 2005 roku u Bartłomieja Osińskiego, została opisana jako ciemnomyszata klacz, ale prawdopodobnie była krypto tobiano srokata, miała dwie tylne nogi białe. Jej wymiary wynosiły 134 – 170 – 17,5 cm, zbonitowano ją na 79 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Sroczki. W 2023 roku Selen zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów, 2 miejsce w ścieżce eliminacyjne i 3 miejsce w całych eliminacjach w Chorzowie, 2 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Racocie, 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Bieździedzy, dosiadany przez Katarzynę Barczak zajął 2 miejsce w ścieżce huculskiej dla dzieci podczas eliminacji w Rudawce Rymanowskiej, dosiadany przez Katarzynę Hetman-Matyasik zajął 3 miejsce w ścieżce czempionatowej podczas XXIX Dni Huculskich - VI Mistrzostw Polski Koni Rasy Huculskiej. W 2024 roku zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów, a dosiadany przez Katarzynę Hetman-Matyasik zajął 2 miejsce w ścieżce eliminacyjnej w Regietowie. Selen krył w 2022 roku w Tomaszewicach (w. lubelskie) i w latach 2023 – 2024 w Motyczu (w. lubielskie). Dał 17 czystorasowych źrebiąt (10 ogierów i 7 klaczy). Krył też klacze innych ras.
Lenor (Jogurt – Szanta), kary, urodzony 28 kwietnia 2005 roku u Andrzeja Jackiewicza w Brodnicy (w. kujawsko-pomorskie), ogier o wymiarach 140 – 190 – 19 cm, zbonitowany na 81 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,76% (inbredowany na Szafira). Jego matka Szanta (Limit – Szalka) urodziła się w 2000 roku, była jasnogniadą klaczą, o wymiarach 139 – 167 – 18 cm, zbonitowaną na 75 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Laliszki. W 2009 roku Lenor zajął ex aequo 3 i 4 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Grodźcu. Krył w latach 2009 – 2024 w Dąbrówce (w. pomorskie). Dał 44 czystorasowych źrebiąt (26 ogierów i 18 klaczy). Krył też klacze innych ras. Jak na razie żadne z jego źrebiąt nie otrzymało licencji.
Winner (Pietrosu) (Halif – Wiolinia), gniadosrokaty, urodzony 2 lipca 2019 roku, ogier o wymiarach 142 – 162 – 18,5 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,49% (inbredowany na Neszora). Jego matka Wiolinia (Wulkan – Worożycha) urodziła się w 2014 roku, była gniadą klaczą. Wywodziła się z rodu Pietrosu i rodziny Wydry. Winner (Pietrosu) krył w 2024 w Naskowie.
Porto (Pietrosu) (Onufry – Pokachontas), ciemnomyszatosrokaty, urodzony 19 maja 2018 roku u Beaty i Sławomira Gut w Madajach Starych (w. łódzki), ogier o wymiarach 145 – 186 – 20 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 11,09% (inbredowany na Olafa i Okonia). Jego matka Pokachontas (Sumer – Pava) urodziła się w 2008 roku także u Beaty i Sławomira Gut, była karą klaczą, o wymiarach 136 – 163 – 17 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Połoniny. Porto (Pietosu) w latach 2022 – 2024 krył w Pawłowie Żońskim (w. wielkopolskie). Dał jedną czystorasową klacz. Głownie krył klacze innych ras. Jak na razie żadne z jego źrebiąt nie otrzymało licencji.
Matki 5 wymienionych powyżej ogierów wywodziły się z rodu Hrobegoa, 4 – z rodu Gurgula i po 1 – z rodu Gorala i Pietrosu. W linii żeńskiej 3 pochodziły z rodzin Wydry, 2 – z rodziny Góralki Nowosądeckiej, po 1 – z rodziny Bajkałki, Laliszki, Nakonecznej, Połoniny, Sroczki i Wrony.

7. Szóste pokolenie potomne

Pociask (Jarosz – Hawajka), ciemnogniadosrokaty, urodzony 2 stycznia 2014 roku u Teresy Berkan-Roman w Straszydlu (w. podkarpackie), ogier o wymiarach 138 – 178 – 18,5 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,76% (inbredowany na Oskara). Zaliczył zasadniczą polową próbę wierzchową z oceną dobrą. Według Gibały [2017] ogier ciekawie umaszczony, z bardzo dobrą głową i szyją oraz kłodą i umięśnioną nerką. Jego matka Hawajka (Sonet – Hera) urodziła się w 1999 roku u Teresy Berkan-Roman w Straszydlu, była skarogniadosrokatą klaczą. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Połoniny. W 2015 roku Pociask zajął 2 miejsce w ocenie ogierów rocznych, zdobył tytuł czempiona ogierów rocznych i najlepszego konia pokazu podczas XV Ogólnopolskiego Młodzieżowego Czempionatu Koni Rasy Huculskiej w Klikowej. W 2007 roku zajął 1 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas próby dzielności w Klikowej. W 2022 roku zajął 3 miejsce w ocenie płytowej ogierów podczas eliminacji w Chorzowie, pod Patrycją Abram zajął 1 miejsce w ścieżce huculskiej dla juniorów podczas eliminacji w Klikowej i 3 miejsce w ścieżce huculskiej juniorów podczas eliminacji w Rudawce Rymanowskiej. Krył w 2017 roku w Małkowicach (w. podkarpackie), w latach 2019 – 2020 w Boratyniu (w. podkarpackie) i w latach 2021 – 2024 w Starej Wsi (w. małopolskie). Dał 59 czystorasowych źrebiąt (28 ogierów i 31 klaczy). 7 jego córek otrzymało licencję. Krył też klacze innych ras.
Torun (Watażka – Tigra), ciemnomyszatosrokaty, urodzony 14 lipca 2016 roku u Bogusławy Szmigielskiej w Rybotyczach (w. podkarpackie), ogier o wymiarach 140 – 176 – 18,8 cm, zbonitowany na 82 punkty. Jego współczynnik inbredu wynosił 9,09% (inbredowany na Jaśmina, Zefira, Cukora-Gurgula-5, Ousora I i Hrobego V-22). Zaliczył zasadniczą polową próbę wierzchową z oceną wybitną. Jego matka Tigra (Grajek – Balta) urodziła się w 2008 roku u Bogusławy Szmigielskiej w Rybotyczach, była ciemnomyszatą klaczą, o wymiarach 134 – 192 – 18 cm, zbonitowaną na 78 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Zyrki. Torun w 2019 roku zajął 2 miejsce podczas próby dzielności w Chorzowie (w. podkarpackie). Krył w 2020 roku w Małkowicach (w. podkarpackie) i w latach 2020 – 2025 w Sadkowie (w. mazowieckie). Dał 54 czystorasowych źrebiąt (27 ogierów i 27 klaczy). 2 jego synów i 2 córki otrzymały licencję.
Ałun-W (Wrzos-W – Alaska-W), gniady, urodzony 29 marca 2016 roku w Bieszczadzkim Parku Narodowym, ogier o wymiarach 139 – 177 – 19 cm, zbonitowany na 82 punkty. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,81% (inbredowany na Zefira). Zaliczył zasadniczą polową próbą wierzchową z oceną dostateczną. Jego matka Alaska-W (Semen – Asterka) urodziła się w 2002 roku w Bieszczadzkim Parku Narodowym, była skarogniadą klaczą bez odmian. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Agatki. Ałun-W krył w latach 2020 – 2024 w Bieszczadzkim Parku Narodowym. Dał 22 czystorasowye źrebięta (13 ogierów i 9 klaczy). 2 jego synów otrzymało licencję.
Nomad (Wrzos-W – Nocka Tabun), gniady, urodzony 15 kwietnia 2016 roku u Macieja Lewandowskiego w Rypinie (w. kujawsko-pomorskie), ogier o wymiarach 141 – 173 – 19 cm, zbonitowany na 78 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 9,61% (inbredowany na Piafa i Neszora). Jego matka Nocka Tabun (Jasmon – Parka) urodziła się w 2014 roku, była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 140 – 190 – 18 cm, zbonitowaną na 81 punktów. Wywodziła się z rodu Gurgula i rodziny Nakonecznej. W 2019 roku Nomad zają ex aequo 1/5 miejsce w ścieżce do próby i 2 miejsce w całej próbie dzielności w Sajzach. W 2020 roku krył w Rypinie (w. kujawsko-pomorskie). Padł 26 marca 2021 roku. Dał 9 czystorasowych źrebiąt (5 ogierów i 4 klacze). Krył też klacze innych ras.
Matki 2 wymienionych powyżej ogierów wywodziły się z rodu Hrobego i 2 – Gurgula. W linii żeńskiej po 1 pochodziło z rodzin Agatki, Nakonecznej, Połoniny i Zyrki.

8. Siódme pokolenie potomne

Ciapek (Pietrosu) (Torun – Cyganka), karosrokaty, urodzony 1 maja 2021 roku u Marcina Kozakowskiego w Gazdowie (w. mazowieckie), ogier o wymiarach 141 – 178 – 19 cm, zbonitowany na 80 punktów. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,07% (inbredowany na Piafa, Jaśmina i Dioryta). Zaliczył zasadniczą polową próbę wierzchową z oceną bardzo dobrą. Według Peckiel [2024] harmonijnie zbudowany, kościsty, charakteryzujący się dobrze ożebrowaną klatką piersiową, suchą tkanką oraz poprawnymi, regularnymi i obszernymi chodami, ma pewne niedoskonałości w budowie kończyn. Jego matka Cyganka (Miluś – Cyrkonia) urodziła się w 2014 roku, była ciemnomyszatą klaczą, o wymiarach 136 – 170 – 17,5 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodu Goral i rodziny Czeremcha. W 2025 roku Ciapek (Pietrosu) krył w Jeżowem (w. podkarpackie). Dał 6 czystorasowych źrebiąt (4 ogiery i 2 klacze).
Atłas-H (Pietrosu) (Torun – Ata po Wantos), ciemnomyszatosrokaty, urodzony 8 maja 2021 roku u Piotra Hołowieńca w Maszkach (w. lubelskie), ogier o wymiarach 139 – 173 – 18 cm, zbonitowany na 80 punktów. Peckiel [2024b], że ogier ma przyjazny charkter, odznacza się chęcią współpracy z człowiekiem, jest ładnie umaszczony, harmonijnie i poprawnie zbudowany, prezentuje aktywną, zaangażowaną pracę zadu w stępie i kłusem. Jego współczynnik inbredu wynosił 10,14% (inbredowany na Jaśmina, Zefira i Ekierkę). Jego matka Ata (Wantos – Aula) urodziła się w 2009 roku, była gniadosrokatą klaczą, o wymiarach 136 – 170 – 18 cm, zbonitowaną na 81 punktów. Wywodziła się z rodu Goral i rodziny Agatki. Atłas-H (Pietrusu) zajął 2 miejsce w ocenie płytowej ogierów trzyletnich i zdobył tytuł wiceczempiona na Międzynarodowym Młodzieżowym Czempionacie Hodowlanym Koni Rasy Huculskiej HIF i XXIII Ogólnopolskim Młodzieżowym Czempionacie Koni Rasy Huculskiej.
Osjan-W (Pietrosu) (Ałun-W – Olszyna-W), gniady, urodzony 13 kwietnia 2020 roku w Bieszczadzkim Parku Narodowym, ogier o wymiarach 140 – 173 – 19 cm, zbonitowany na 81 punktów. Według Peckiel [2024b] u Osjana-W widoczny jest prymitywny i męski typ, mocna kościstość i dobre ożebrowanie klatki piersiowej. Jego współczynnik inbredu wynosił 7,09% (inbredowany na Luzaka, Afekta, Jaśmina, Maciejową, Ousora I i Hrobego V-22). Jego matka Olszyna-W (Len – Osika-W) urodziła się w 2015 roku, była gniadą klaczą, o wymiarach 140 – 191 – 18,5 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodu Polana i rodziny Wołgi. W 2024 Osjan-W dosiadany przez Karolinę Bielan-Dyląg zajął 1 miejsce w próbie dzielności w Klikowej. W 2025 roku krył w Bieszczadzkim Parku Narodowym i w Kobylance (w. małopolskie).
Opium-W (Pietrosu) (Ałun-W – Ostróżka-W), gniady, urodzony 3 marca 2021 roku w Bieszczadzkim Parku Narodowym, ogier o wymiarach 138 – 180 – 20 cm, zbonitowany na 81 punktów. Według Peckiel [2025] koń urodziwy, kalibrowy, charakteryzujący się dużą kościstością i obdarzony aktywnym marszowym syępem. Jego współczynnik inbredu wynosił 8,95% (inbredowany na Jaśmina). Jego matka Ostróżka-W (Fryderyko – Oktawia) urodziła się w 2008 roku, była myszatą klaczą, o wymiarach 136 – 180 – 18 cm, zbonitowaną na 80 punktów. Wywodziła się z rodu Hrobego i rodziny Wołgi.
2 matki wymienionych powyżej ogierów wywodziły się z roku Goral i po 1 – z rodu Hrobego i Polana. W linii żeńskiej 2 pochodziły z rodziny Wołgi i po 1 – z rodzin Agatki i Czeremchy.

Bibliografia

Barzyk J., Brzeski E., Jackowski M., Jazowska J., Kario W. (1991) – Konie huculskie – cz. III. Zesz. Nauk. AR Kraków, 29: 23–18.
Gibała M. (2017) – Huculskie nadzieje... Hodowca i jeździec, nr 1 (52): 46-49.
Gibała M. (2022a) – Czas w hodowli należy do nich... Hodowca i jeździec, nr 1 (72): 26-27.
Gibała M. (2022b) – Wiosenna rekrutacja do hodowli. Hodowca i jeździec, nr 3 (74): 12-13.
Gibała M. (2025) – Bieszczady bez Saracena. Hodowca i Jeździec, nr 2 (85): 58-59.
Hackl E. (1938) – Der Berg-Tarpan der Waldkarpathen genannt Huzul. Verlag Friedrich Beck Buchhandlung. Wien-Leipzing.
Jackowski M. (2006) – Jaki jesteś, jaki byłeś koniu huculski? Cz. III. Charakterystyka rodów i rodzin – rody męskie. Przegląd hodowlany, 1: 23–26.
Kwiecińska-Olszewska K. (2016) – Konie huculskie. Historia rasy. Stowarzyszenie Turystyki i Rekreacji Konnej „POLAN”.
Peckiel P. (2010) – Ogiery wchodzą do gry. Hodowca i jeździec, nr 1 (24): 30-31.
Peckiel P. (2012) – Huculskie rodzynki. Hodowca i jeździec, nr 1 (32): 40-41.
Peckiel P. (2013) – Huculskie rozdanie, czyli nowe ogiery w hodowli. Hodowca i jeździec, nr 1 (36): 56-57.
Peckiel P. (2015) – Huculskie roszady. Hodowca i jeździec, nr 1 (44): 42-44.
Peckiel P. (2019) – Pięć nowych ogierów huculskich. Hodowca i jeździec, 1 (60): 55-56.
Peckiel P. (2023) – 8 nowych ogierów huculskich. Hodowca i jeździec, nr 3 (78): 50-51.
Peckiel P. (2024) – Nowe huculskie ASY. Hodowca i jeździec. 2 (81): 52-53.
Peckiel P. (2024b) – Rozkwit polskiego rodu Polana. Hodowca i jeździec, nr 3/4 (82/83): 92–94.
Peckiel P. (2025) – Opium-W wiosną. Hodowca i Jeździec, nr 2 (85): 60-62.

[tolkka]

Wow, doceniam ogrom pracy włożony w znalezienie i uporządkowanie tylu informacji.
_______________________________________
Zobacz: lustra na wymiar we Wrocławiu

[Freja101]

Podziwiam zaangażowanie

[Reklama]